Wcześniej wyrokiem z dnia 11 kwietnia br. Sąd Najwyższy rozstrzygnął na korzyść Spółki skargę kasacyjną w sprawie przyłączenia farmy wiatrowej D(…).P(…). Zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie został uchylony, a sprawę przekazano do Sądu Apelacyjnego w Warszawie do ponownego rozpoznania. Spór toczył się od 2009 roku. Poziom opłaty za przyłączenie ustalony przez prezesa URE wyniósł 1 mln 50 tys. złotych netto podczas gdy jej poziom ustalony prze Spółkę sięgał kwoty 35 mln 250 tysięcy netto. Firma E (…). Sp. z o.o. nie zgodziła się na wyliczoną przez spółkę wielkość opłaty za przyłączenie i wniosła do Prezesa URE o rozstrzygnięcie tej kwestii. Decyzja Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki oraz następujące po niej wyroki Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Sądu Apelacyjnego w Warszawie były niekorzystne dla spółki. Ich tezą było określenie opłaty za przyłączenie wyłącznie w odniesieniu do poziomu nakładów związanych z samym tylko „przyłączem”, nie zaś w szerszym aspekcie nakładów koniecznych do przyłączenia. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok z przyczyn merytorycznych, uznając za zasadne część z podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów. SN wskazał, że nakłady na przyłączenie powinny być rozumiane wąsko, bez uwzględniania w tych nakładach kosztów rozbudowy sieci. Jednocześnie nie podzielił zarzutu formalnego nieważności postępowania z uwagi na brak zdolności sądowej pozwanego (brak osoby pełniącej funkcję Prezesa URE w momencie wydawania zaskarżonego wyroku) oraz zarzutu naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 7 ust. 8 pkt 3 Prawa energetycznego. Sąd Najwyższy podzielił też wyrażany przez PGE Dystrybucja pogląd że obie powyższe przesłanki nie zostały przez Sąd Apelacyjny dostatecznie zbadane, mimo, że spółka od początku postępowania w sprawie zwracała na nie uwagę organów orzekających, w szczególności w zakresie przesłanek ekonomicznych przyłączenia. To przesądziło o uchyleniu wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.